Powierzchnia czerwono-brązowa do brązowej (zwykle ciemniejsza w kierunku miejsca mocowania), w młodym wieku czasami z fioletowymi odcieniami, pokryta białawymi grudkami i włókienkami, dobrze widocznymi zwłaszcza w stanie suchym. Blaszki W liczbie 11–17 z blaszeczkami (l=3,5 lub 7). Mają szerokość 0,5–1 mm i wyrastają promieniście od miejsca przyczepu do brzegu, są przyrośnięte, brzuchate, jasnobrązowe, brązowe, czerwonobrązowe, czasem z różowym odcieniem. Ostrza równe, tej samej barwy lub ciemniejsze. Miąższ O grubości do 1 mm, białawy, o niewyraźnym lub nieco gorzkim smaku i niewyraźnym zapachu. Cechy mikroskopowe Zarodniki cylindryczne, wąsko cylindryczne, allantoidalne, (5) 5,9–7,3 (8) × (1,5) 1,7–2 µm, Q = 2,8–4,7, śr. Q = 3,6, gładkie, bezbarwne, amyloidalne. Podstawki 4-zarodnikowe, rzadko 2-zarodnikowe, maczugowate lub wąsko maczugowate, średnio 20,2 × 4,5 µm, bezbarwne do żółtawych, cienkościenne. Bazydiole maczugowate, wąsko maczugowate, wąsko cylindryczne, średnio 18,8 × 3,8 μm, bezbarwne do żółtawych, cienkościenne. Cheilocystydy maczugowate, wąsko maczugowate, wąsko cylindryczne, wąsko wrzecionowate, wąskie i nieregularne wygięte, niektóre z bocznym wyrostkiem lub z rozgałęzioną górną częścią, średnio 26,9 × 5,1 μm, bezbarwne do żółtawych, grubościenne lub cienkościenne, jednym końcem zanurzone w żółtawym śluzie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Łycznik zębatobrzegi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.