Powierzchnia nieco lepka, naga, u młodych okazów nieco higrofaniczna, cętkowana i promieniście prążkowana, początkowo ciemnobrązowa z jaśniejszymi brązowymi lub jasno brązowoszarymi obszarami, później plamista z promieniście prążkowanymi obszarami o barwie od ciemnobrązowej do brązowej, czasami prawie białej, z wiekiem paskowana i nakrapiana, jednak nie podzielona na poletka i nie łuszcząca się Hymenofor Blaszkowy, blaszki wąsko przyrośnięte, średnio gęste, z międzyblaszkami (l=4), szerokie (6–9 mm), początkowo bladoszarobiałe, potem ciemnoszare do czarnych, lekko cętkowane. Ostrza biało oprószone. Trzon Wysokość 4,5–11 cm, średnica 0,3–0,7 cm, górą cylindryczny, ku dołowi stopniowo rozszerzający się. Powierzchnia matowa, górą prążkowana, niżej gładka, drobno grudkowata do ziarnisto-oprószonej. Wierzchołek białawy, podstawa jasno szaropomarańczowa z białą, filcowatą grzybnią. Brak częściowej osłony. Miąższ O grubości 3–5 mm, białawy, nie zmieniający barwy po zgnieceniu. Zapach i smak łagodny. Wysyp zarodników Czarny. Cechy mikroskopowe Zarodniki w widoku z przodu szeroko cytrynowate, 11,8–14,4 × 9,6–11,2, z boku asymetrycznie elipsoidalne 8,0–10,2 μm, Q = 1,14–1,37, z szerokimi centralnymi porami rostkowymi o średnicy do 3 μm, gładkie, ciemnobrązowe do prawie czarnych, grubościenne (0,7– 1,0 µm).