pozostałe głosy oryginalnego instrumentu pozostawiono niezmienione. Instrument ulegał stopniowo degradacji i w 1832 roku nie nadawał się już do gry. Po wybuchu II wojny światowej zostały przeniesione celem ochrony przed potencjalnym zniszczeniem. W latach 1965–1970 i 1975–1977 Jürgen Ahrend odrestaurował organy, usuwając elementy dobudwane w 1701 roku, przywracając stan oryginalny z XVI wieku i dodając dmuchawę elektryczną zasilającą powietrzem cztery miechy klinowe. Z oryginalnego instrumentu zachowały się kanały powietrzne, wiatrownice klapowo-zasuwowe, ławki piszczałkowe, traktura, przełączniki rejestrowe i obudowa z dwuskrzydłowymi drzwiami. Klawiatura, miechy oraz część traktury gry została zrekonstruowana. Sześć rejestrów jest zachowanych w stanie oryginalnym, pięć odbudowano, pozostałe uzupełniono.
Dyspozycja Dyspozycja po renowacji zakończonej w 1977: Manuał I – großen CorpusCDEFGA–g2a2 Manuał II – RuggpositivFGA–g2a2 PedałCDEFGA–b0 Prinzipal 8′ Gedackt 8′ Oktave 4′ Quinte 2 2/3′ Superoktave 2′ Mixtur V–X Zimbel II Sesquialtera II Trompete 8′ Regal (B/D) 8′ Tremulant Prinzipal 4′ Gedackt 4′ Mixtur III-V Zimbel II Sesquialtera IIpołączony z manuałem ICiśnienie powietrza: 90 mm słupa wody
Zobacz też Lista organów piszczałkowych