Jednak jakiś czas później kościół został porzucony. Około 150 lat później, w 1814 biskup Ferdinando Mattei przekazał patronat nad świątynią i otaczającym ją terenem swojemu doradcy Giovanniemu Schembri. Ten ostatni odrestaurował kaplicę, zbudował kryptę oraz, co najważniejsze, zmienił wezwanie kaplicy na Matki Boskiej Bolesnej. Dodał również plac przed kaplicą (zuntier) i otoczył go murem, a także dobudował małą dzwonnicę bell-cot. Kaplica otrzymała obraz tytularny wykonany przez Antonio Grecha zwanego Naici, a także stacje Via Sagra.
Około połowy XIX wieku poprzez małżeństwo kaplica przeszła w ręce rodziny Pullicino. Jej członkowie przekazali liczne dary do świątyni, m.in. lampę wykonaną w Paryżu, srebrną monstrancję i dywan. Później stary dzwon został zastąpiony nowym.
Podczas II wojny światowej dzwonnica kaplicy została zburzona, ale po wojnie ją odbudowano. Zaginęła także część szat sakralnych, przeniesionych do kościoła parafialnego, który uległ zniszczeniu. W czasie wojny kaplica służyła jako szkoła podstawowa.