Od 1989 roku był kierownikiem redakcji historii Białorusi wydawnictwa „Encyklopedia Białoruska imienia Piatrusia Brouki”, a od kwietnia 1992 roku był redaktorem naczelnym tego wydawnictwa. Założyciel (1986) i szef klubu historyczno-kulturalnego „Pachodnia” w Grodnie, który wiele zrobił, aby przywrócić pamięć historyczną Wielkiemu Księstwu Litewskiemu. W 1991 r. wybrany przewodniczącym Białoruskiej Socjaldemokratycznej Hramady.
Zmarł 31 października 1992 w Mińsku. Został pochowany w Mińsku na cmentarzu Wschodnim.
Działalność naukowa Studiował rozwój militarny i obronny, kulturę materialną i architekturę białoruskich miast XI-XVIII w.: Witebska, Holszan, Homla, Grodna, Zasławia, Kamieńca, Krewa, Lidy, Mira, Nowogródka i innych.
Jeden z autorów książki „Eseje o archeologii Białorusi” (tom 2, 1972), „Historia sztuki białoruskiej” (t. 1-2, 1987–1988). Jako pierwszy w historiografii białoruskiej prześledził genezę, ewolucję i etapy rozwoju zamków i systemów obronnych osad, a także organizację obronności białoruskich miast.
Inicjator powstania encyklopedii „Archeologia i Numizmatyka Białorusi”, „Encyklopedia Historii Białorusi”. Napisał około 200 prac naukowych.
Jego uczniami byli m.in: Aleh Trusau, Alaksandr Kraucewicz, Hienadź Sahanowicz.