Ceniony był jako wirtuoz gry na instrumentach smyczkowych. Skomponował m.in. 12 symfonii, 20 koncertów skrzypcowych, 15 koncertów altówkowych, 10 kwartetów smyczkowych, 3 sekstety, 3 kwintety oraz balety Adelasia (wyst. Mediolan 1779), Iserbeck (wyst. Padwa 1802), Eloisa e Roberto (wyst. Rzym 1805), Pizzarro (wyst. Mediolan 1807), Abdul (wyst. Wiedeń 1808), Achilles auf Skyros (wyst. Wiedeń 1808). W swojej twórczości nawiązywał do tradycji włoskiej szkoły skrzypcowej i dorobku klasyków wiedeńskich, jego symfonie mają formę uwertury w stylu włoskim z rozbudowanymi partiami solowymi i dialogowaniem instrumentów. Największe znaczenie mają jego utwory na altówkę, w których wykorzystywał możliwości techniczne tego instrumentu.
Wysoko cenił twórczość Ludwiga van Beethovena, dyrygował wykonaniem w La Scali jego pierwszych symfonii. Kierował również orkiestrą podczas premierowych mediolańskich inscenizacji oper Wolfganga Amadeusza Mozarta Don Giovanni, Così fan tutte, Łaskawość Tytusa oraz Wesele Figara.