Tytuł magistra uzyskał w 1962 roku na podstawie pracy zatytułowanej Postacie kobiecie w Eneidzie Wergiliusza napisanej pod kierunkiem prof. Jana Wikarjaka. Bezpośrednio po studiach odbył roczny staż asystencki na Katedrze Filologii Klasycznej UAM. W latach 1962–1966 był nauczycielem łaciny i historii starożytnej w IV Liceum Ogólnokształcącym w Poznaniu. Po tym czasie przystąpił do pisania pracy doktorskiej, również pod kierunkiem prof. Wikarjaka. W 1965 został powołany na stanowisko starszego asystenta w Katedrze Filologii Klasycznej. W 1969 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa antycznego na podstawie pracy zatytułowanej Florus w Polsce. W 1975, na podstawie pracy habilitacyjnej Recepcja rzymskich kompendiów historycznych w dawnej Polsce (do połowy XVIII wieku), uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1976 objął stanowisko docenta. Tytuł profesorski otrzymał po transformacji ustrojowej w 1989 na podstawie dorobku naukowego i książki pt. Szymon Starowolski. Wybór pism. Na stanowisko profesora zwyczajnego został powołany w 1995.