Wzmożona aktywność grup romskich była wówczas zauważalna również w Rumunii, gdzie powstał ruch na rzecz zjednoczenia wszystkich Romów.
Aktywność publiczna w II Rzeczypospolitej
Wskrzeszony z inicjatywy Kwieków tron romski oraz związana z nim władza i wpływy były obiektem zaciekłej rywalizacji. Donosiła o niej regularnie polskojęzyczna prasa, często używając języka niepozbawionego sensacyjnego zabarwienia. Początek szerszej obecności tej kwestii w obiegu informacyjnym datuje się na drugą połowę lat dwudziestych. O zainteresowanie oraz rozgłos medialny zabiegali zresztą sami Romowie, organizując w tym celu spektakularne zjazdy wyborcze czy też ceremonie koronacyjne. Do tytułu królewskiego w dwudziestoleciu międzywojennym pretensje zgłaszali chociażby Michał I, Michał II, Bazyli czy Janusz. W literaturze pojawiają się też takie postacie jak Jan czy Wasyl. Inni Kwiekowie, w tym Matejasz, preferowali alternatywne, bardziej współczesne modele przywództwa. Między grupami popierającymi poszczególnych kandydatów często dochodziło do bójek, a same starcia porównywano niekiedy do porachunków mafijnych.