Lata dwudzieste: kino nieme W latach dwudziestych Crawford był już dobrze rozpoznawalny; w Chicago, ze względu na styl grania ballad nadano mu przydomek „Poeta organów”. W 1921 roku został zatrudniony w sieci kin Balaban and Katz; w Chicago Theatre grał na 29-głosowych organach Wurlitzera; w Los Angeles grał na dużych organach Wurlitzera w kinie Million Dollar Theatre Graumana.

Od 1926 do 1933, wraz z żoną Helen Anderson (również organistką), występował w nowojorskim kinie Paramount Theatre.

Nagrał kilka małych płyt w lokalnej wytwórni Autograph Records, a później serię płyt dla wytwórni Victor Records. Kilka singli stało się hitami: „Rose Marie”, „Valencia”, „Russian Lullaby”, „At Dawning” i „Roses of Picardy”.

Lata trzydzieste: organy Hammonda Kiedy nastał koniec epoki kina niemego, zatrudnił się jako organista w studiu Radia NBC w Chicago. Grał również na EXPO w 1934 w Chicacgo.

W latach trzydziestych zaczął grać na organach Hammonda;