Stałym elementem szkolenia spadochroniarzy w Camp Toccoa było wbieganie na pobliską górę Currahee, z której roztaczał się widok na obóz i całą okolicę. To trudne zadanie zostało nazwane przez żołnierzy okrzykiem „trzy mile w górę, trzy mile w dół”. Żołnierze 506 Pułku Piechoty Spadochronowej do dziś nazywają siebie „Currahees” (jest to zanglicyzowana nazwa wywodząca się od czirokeskiego słowa ᏊᏩᎯ (quu-wa-hi), które może oznaczać „stojący samotnie”). Zarys góry Currahee znajduje się na insygniach 506 Pułku w nawiązaniu do tradycji początków formowania pułku.
Godne uwagi jednostki, które przeszły szkolenie w Camp Toccoa to: 501 Pułk Piechoty Spadochronowej w ramach 101 Dywizji Powietrznodesantowej (15 listopada 1942 – 15 marca 1943); 506 Pułk Piechoty Spadochronowej w ramach 101 Dywizji Powietrznodesantowej (20 lipca 1942 – 15 listopa 1942); 507 Pułk Piechoty Spadochronowej w ramach 82. i 17 Dywizji Powietrznodesantowej; 511 Pułk Piechoty Spadochronowej w ramach 11 Dywizji Powietrznodesantowej (5 stycznia 1943 – 23 marca 1943); 517 Pułk Piechoty Spadochronowej w ramach 17. i 13 Dywizji Powietrznodesantowej (15 marca 1943 – 8 sierpnia 1943); 457. batalion polowej artylerii spadochronowej: przydzielony do 11 Dywizji Powietrznodesantowej; 295.