Uczestniczył w obronie Warszawy w 1939 w szeregach Robotniczych Batalionów Obrony. W trakcie walk został ranny.
Następnie znalazł się na zajętych przez Związek Radziecki, Kresach Wschodnich. Po wkroczeniu na nie wojsk niemieckich był łącznikiem oddziałów partyzanckich. W 1944 przeniósł się do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie dołączył do Armii Ludowej i Polskiej Partii Robotniczej. Został wybrany na członka Wojewódzkiej Rady Narodowej województwa łódzkiego. Od stycznia 1945 pełnił funkcję przewodniczącego Okręgowej Rady Tymczasowej Komisji Centralnej Związków Zawodowych w Łodzi, w marcu 1945 został członkiem Komitetu Centralnego organizacji, a następnie członkiem Wydziału Wykonawczego Komitetu Centralnego.
2 stycznia 1946 został członkiem Krajowej Rady Narodowej na wniosek CKZZ. Odwołany 20 września 1946 z inicjatywy tej samej organizacji. Był członkiem Komisji Komunikacyjnej KRN. W 1948 pracował jako kierownik oddziału w Państwowych Zakładach Przemysłu Bawełnianego nr 2 w Dzierżoniowie, a następnie jako instruktor Wydziału Organizacyjnego Komitetu Wojewódzkiego PZPR we Wrocławiu. W latach 1949–1950 był sekretarzem ORZZ we Wrocławiu. W 1950 został zastępcą kierownika Wydziału Organizacyjnego w Centralnej Radzie Związków Zawodowych w Warszawie, a następnie naczelnikiem w Centralnym Związku Spółdzielczości Pracy.