Od 1890 roku wydawał perodyk „Kalendarz dla organistów wiejskich”, który w 1894 roku przekształcił się w „Rocznik dla organistów”. Przy jego zaangażowaniu, w styczniu 1895 założono kształcącą organistów Sekcję Miłośników Muzyki Kościelnej przy Towarzystwie Muzycznym w Warszawie. Od 1903 studiował filozofię w Katolickim Instytucie w Paryżu. Jednocześnie uczęszczał na wykłady literatury francuskiej w Sorbonie. Od 1907 był roku redaktorem wydawanego w Płocku tygodnika religijno-społecznego „Mazur”. W 1907 otrzymał nominację na profesora j. francuskiego, wymowy i teologii pasterskiej w Seminarium Duchownym w Płocku. W 1907 r. został kanonikiem kolegiaty pułtuskiej. Publikował w prowadzonych przez siebie pismach oraz w periodykach „Przegląd Katolicki”, „Niwa” i „Zorza”.

Zginął tragicznie 25 sierpnia 1912 roku, usiłując ratować tonącego w Wiśle brata Franciszka. Pochowany został na cmentarzu w Płocku.