W grudniu 1944 uzyskała kolejny awans, zostając „Oberaufseherin” (starsza nadzorczyni) w podobozie Ravensbrück Uckermark (formalnie pierwsza nadzorczyni w Uckermark), który w styczniu 1945 stał się obozem zagłady. Neudeck brała udział w selekcjach i osobiście nadzorowała oraz kierowała procesem eksterminacji ponad 5 tys. kobiet i dzieci w komorach gazowych tego obozu. Niezależnie od tego Neudeck i pozostałe nadzorczynie SS w Uckermark zyskały sobie sławę najokrutniejszych strażniczek w całym systemie obozów Ravensbrück. W marcu 1945 została kierowniczką podobozu Barth. Pod koniec kwietnia 1945 Neudeck zbiegła przed nadciągającymi oddziałami radzieckimi.
Po zakończeniu wojny została schwytana przez Brytyjczyków i następnie zasiadła na ławie oskarżonych w trzecim procesie załogi Ravensbrück wraz z innymi nadzorczyniami SS, które pełniły służbę w Uckermark. Proces odbywał się od 14 do 28 kwietnia 1948. Podczas składania wyjaśnień na rozprawie, Neudeck przyznała się do mordowania i maltretowania więźniów. Jak stwierdziła: „Gdy przejmowałam obóz Uckermark, było w nim ok. 4 tysiące więźniów różnych narodowości. Po sześciu tygodniach pozostało jedynie tysiąc z nich, reszta została zlikwidowana w komorze gazowej”. Neudeck skazana została na karę śmierci przez powieszenie.