Myśl Reprezentował konkurencyjną wobec filozofów z Cambridge filozofię języka (patrz: Ludwig Wittgenstein), która wprawdzie również miała w obszarze swojego zainteresowania język potoczny (oksfordzka szkoła języka potocznego), ale charakteryzowała się dążeniem do systematyzacji sposobów jego używania (Wittgenstein nie widział potrzeby taksonomii języka). Filozofowie zajmujący się językiem wychodzili często z założenia, że zrozumienie jego struktury pomoże w zrozumieniu struktury świata; to przekonanie prowadziło ich do poszukiwania fundamentalnej struktury języka, ukrytej wśród zastosowań codziennychTę koncepcję języka przypisuje się często pierwszemu dziełu Wittgensteina, Traktatowi logiczno-filozoficznemu.. W przeciwieństwie do wspomnianego nurtu poszukiwań, Austin badał język w jego zastosowaniach najbardziej codziennych, zakorzenionych w danym kontekście, zależnych od konkretnych okoliczności – osoba mówiąca tworzy bowiem, według filozofa, społeczne rzeczywistości osadzone w danym kontekście. I tak, słowo real ("rzeczywisty", "prawdziwy"), nie jest w swej naturze odzwierciedleniem jakiejś metafizycznej rzeczywistości i zwykle funkcjonuje zadowalająco w wyrażeniach takich jak real cream ("prawdziwa śmietana", w przeciwieństwie do śmietany odtłuszczonej)John Langshaw Austin, Sense and sensibilia, Clarendon Press, 1964, s.