W połowie 1918 powrócił do kraju. Przez pewien czas prowadził własne biuro techniczne w Warszawie, a następnie w latach 1920-1928 był naczelnym dyrektorem technicznym fabryki metalowej "Poręba" w Zawierciu należącej do Stowarzyszenia Mechaników Polskich z Ameryki. W tym okresie był członkiem zarządu stowarzyszenia inżynierów mechaników. Pochowany wraz z żoną na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera Z, rząd 2, miejsce 28).
Odznaczony Pośmiertnie Krzyż Niepodległości (1930).
Życie prywatne Urodził się w rodzinie ziemiańskiej na Podolu, syn Franciszka. Ożeniony z Marią Magdaleną z domu Kelus (1875-1924). Mieli dzieci, synów: inżyniera metalurga Bronisława (1898-1984), , prawnika i członka AK żołnierza "Wachlarza", zamordowanego przez gestapo Władysława (1910-1943) oraz córkę także członkinię AK, sanitariuszkę poległą w powstaniu warszawskim Halinę (1904-1944), córkę Mirosławę Hackiewicz-Dubowską biolożkę, badającą Puszcze Białowieską (1908-1979) oraz córkę Marię Czekanowską (1901-1977). Był właścicielem dworku w Chybicach w świętokrzyskim.
Przypisy