W 1982 r., stacjonując w radzieckiej jednostce wojskowej w Afganistanie, został w stopniu podpułkownika mianowany dowódcą 860. niezależnego pułku strzelców zmotoryzowanych. Podczas tego konfliktu często osobiście uczestniczył w misjach i starciach – w ciągu kilku miesięcy zdobył duże uznanie wśród podwładnych. Jego reputację budowały także odnoszone porażki, m.in. rajd grupy batalionowej do fortyfikacji w wąwozie Koran-o-Mudżan, gdzie jego oddział wpadł w zasadzkę mudżahedinów i stracił 12 ludzi oraz 8 wozów. Na przeprowadzenie tego ataku naciskali przełożeni Rochlina, zaś on sam był mu przeciwny, wskazując na niedostatki zaopatrzenia, rozproszenie pułku i trudne warunki atmosferyczne. Po operacji Rochin skrytykował rozkazy swojego dowódcy marsz. Siergieja Sokołowa, za co został zdegradowany i przeniesiony na stanowisko zastępcy dowódcy 191. Pułku Strzelców Zmotoryzowanych w Ghazni.