Autor projektu świadomie zrezygnował z konkurowania detalem z fasadą Reichstagu. Pozbawiony w zasadzie ornamentu budynek (23 metry wysokości) ma strukturę grzebieniową i otwarte dziedzińce pomiędzy skrzydłami (podobnie, jak w Paul-Löbe-Haus). Połacie betonu kontrastują z przeszklonymi ścianami dziedzińców i elewacji. Charakterystyczne okapy wieńczą strukturę, nadając jej indywidualny charakter.
Wnętrze gmachu oświetlane jest naturalnie, poprzez kasetonowe sklepienie. Hall główny zlokalizowano dokładnie pośrodku budynku, na osi wschód-zachód. Obiega go galeria.
Biblioteka Serce budynku stanowi biblioteka w ogromnej rotundzie. Jest to jedna z największych bibliotek parlamentarnych świata (1,4 miliona tomów, ponad 7.500 periodyków, zbiory specjalne i publikacje urzędowe). Otaczają ją cztery wieże w których umieszczono serwis naukowy, w tym archiwa i katalogi. Wieże są niższe od rotundy, pozwalając światłu dziennemu wnikać do wnętrza. Rotunda ma pięć kondygnacji, gdzie funkcjonują m.in. informatorium i czytelnia. Książki przesyłane są do czytelnika za pomocą systemu transportowego. Bieżący księgozbiór w rotundzie liczy około 22.000 tomów. Tradycyjne katalogi z fiszkami porządkują księgozbiór do 1986.