Alfred Alfons Elisabeth Bertrand (ur. 26 maja 1913 w Bilzen, zm. 22 listopada 1986 w Sint-Truiden) – belgijski polityk i działacz związkowy, parlamentarzysta krajowy i poseł do Parlamentu Europejskiego, minister mobilności (1961–1965, 1966–1972) oraz zdrowia (1965–1966), w latach 1975–1977 przewodniczący frakcji Grupy Chrześcijańsko-Demokratycznej (Europejskiej Partii Ludowej).
Życiorys Syn Louisa Bertranda i Agnes z domu Beurts. Od 1927 do 1936 pracował jako górnik w kopalniach w Winterslag i Waterschei. Od lat 30. działał w katolickim młodzieżowym ruchu związkowym Jeunesse ouvrière chrétienne jako szef działu propagandy i przewodniczący regionalny. Związał się jednocześnie z flamandzką katolicką konfederacją związkową Algemeen Christelijk Werknemersverbond. Pełnił w nim funkcję propagandysty w Sint-Truiden, lidera struktur w Limburgu (1951–1977), kierownika centrum studiów i rozwoju karier oraz szefa odnogi emeryckiej KBG (1984–1986). Zasiadał w organach europejskich konfederacji związkowych. Działał w różnych organizacjach społecznych i ciałach doradczych (w tym radzie ekonomicznej Limburgii), od 1978 kierował belgijską gałęzią Unii Europejskich Federalistów.