Odwłok pozbawiony jest plamek z jasnego owłosienia i ma rowek wzdłuż krawędzi ostatniego widocznego sternitu niezmodyfikowany, zaokrąglony.
Biologia i ekologia thumb|left|Wawrzynek wilczełyko – roślina pokarmowa thumb|Imago na liściu Owad ten zasiedla wilgotne lasy i ogrody, chętnie na obszarach górzystych, gdzie dociera do górnej granicy lasu, do rzędnych 1200 m n.p.m.
Larwy są monofagicznymi endoryzofagami. Przechodzą rozwój w soczystych, podziemnych częściach wawrzynków, w tym wawrzynka wilczegołyka, wawrzynka główkowego, wawrzynka gnidyjskiego i Daphne laureola (w warunkach polskich tylko tego pierwszego). Jaja składane są pojedynczo w drobnych szczelinach kory. Larwa drąży chodnik długości około 20 cm w nasadowej części pędu i górnej części korzeni, początkowo pod korą, potem w bielu. Komora poczwarkowa wykonana może być w bielu lub pod korą, ale zawsze na poziomie. Cykl życiowy jest jednoroczny. Osobniki dorosłe obserwuje się od maja do września. Są foliofagami, żerującymi na liściach wawrzynków.