Od 2 grudnia 1917 r. znajdował się w rezerwie Mińskiego Okręgu Wojskowego.
Od 1918 r. był przewodniczącym komitetu formowania polskich jednostek wojskowych na Wołyniu i Podolu. Od 1920 r. generał brygady Wojska Polskiego ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 r. Pracował w administracji wojskowej. W 1924 r. przeniesiony do rezerwy. Osiadł w Kamień Koszyrskim (województwo poleskie II RP). Po agresji ZSRR na Polskę został w 1939 r. aresztowany przez NKWD i zesłany do Archangielska. Pracował przy wyrębie lasu. Zmarł w 1942 roku z wycieńczenia na zesłaniu w Specposiołeku nr 61 (Ulskoje) w rejonie chołmogorskim obwodu archangielskiego.
Żona: Franciszka Haciska; dzieci: Joanna, Zofia, Edward.
Odznaczenia Order Świętego Stanisława III klasy (1896, wstęga i miecze do orderu: 6.03.1916) Order Świętej Anny III klasy (1907) Order Świętego Stanisława II klasy (1912, miecze do orderu: 9.09.1916) Order Świętej Anny II klasy z mieczami (16.01.1915) Order Świętego Włodzimierza IV klasy z mieczami i wstęgą (16.01.1915) Order Świętego Jerzego IV klasy (19.05.1915) Order Świętego Włodzimierza III klasy z mieczami (7.11.1915) Oręż Świętego Jerzego (13.10.1916)
Zobacz też Edward Piotrowski
Uwagi
Przypisy
Bibliografia