W okolicach połowy XVIII wieku budynek został przebudowany przez Margeritę Grech, co potwierdza notariusz Franciscus Alfano aktem z 4 lutego 1745 (Hughes podaje datę budowy 1736). Margerita była żoną duchownego Antonio (Tonnuccio) Agiusa i najprawdopodobniej to od jego imienia przylgnęła zwyczajowa nazwa Ta’ Nuzzu (ang. Antonuccio’s; pol. Antonuccia), która później przeszła w Santonuzzo (Santu Nuzzu). Nowa kaplica została pobłogosławiona przez arcybiskupa De Bussan w 1750.
W 1875, po wybudowaniu w pobliżu nowego większego kościoła św. Kajetana, Ta’ Nuzzu stracił na jego rzecz status kościoła wiceparafialnego, a już definitywnie po utworzeniu w 1881 parafii Ħamrun.
W kościele, na początku swojej działalności św. George Preca prowadził katechezę. Między czerwcem 1941 a wrześniem 1943 w kościele i przyległym do niego budynku znaleźli schronienie karmelici bosi, którzy uciekli z Birgu przed bombardowaniami.
We wczesnych latach 90. XX wieku kościół został odnowiony, jednak dopiero w sierpniu 1999 otwarto go dla wiernych jako kaplicę adoracji Najświętszego Sakramentu. Kolejna renowacja przebiegała w latach 2016–2017, kiedy to odnowione zostały fasada kościoła wraz z fasadą wejścia do zakrystii, kopuła i dzwonnica kościoła.