Na krótko przed planowanym przesiedleniem z baraków usunięto 861 Ukraińców i Rosjan, którzy dotychczas tam zamieszkiwali. Jednocześnie Żydom rozkazano, by podczas przenosin do getta wydali wszystkie posiadane pieniądze i kosztowności. Opuszczone mieszkania przydzielono miejscowym Ukraińcom, przede wszystkim policjantom oraz pracownikom administracji miejskiej.
Według raportu Einsaztgruppe C w czasie przesiedlenia rozstrzelano 305 Żydów, którzy „rozpowszechniali kalumnie przeciw niemieckiej armii”. Widnieje w nim również informacja, iż w czasie przemarszu do getta Żydzi byli ograbiani przez miejscowych Ukraińców. Według zachowanej dokumentacji w getcie osadzono 10 060 osób. Zostały one ulokowane w barakach nr 1–10, 12–15, 17–21, 88–89, 92–93. Część Żydów umieszczono również w zabudowaniach łaźni i fabrycznego sklepu. Teren osiedla otoczono kilkoma rzędami półtorametrowego ogrodzenia z drutu kolczastego. Przy ogrodzeniu wystawiono straże. Przez pierwszy tydzień Żydzi mogli jednak stosunkowo swobodnie opuszczać getto.