Urząd Ministra Kontroli Państwowej – organ państwowy istniejący w latach 1952-1957, powołany w celu kontroli przez Rząd realizacji narodowych planów gospodarczych i wykonania uchwał Rządu oraz czuwania nad przestrzeganiem dyscypliny państwowej, gospodarczej i finansowej. Urząd Ministra Kontroli Państwowej powstał w miejsce zniesionej Najwyższej Izby Kontroli i przejął jej agendy.
Powołanie Urzędu Na podstawie ustawy z 1952 r. o kontroli państwowej powołano Urząd Ministra Kontroli PaństwowejUstawa z dnia 22 listopada 1952 r. o kontroli państwowej. Dz. U. 1952 nr 47 poz. 316. Uchwałą Rady Ministrów z 1952 r. w sprawie statutu organizacyjnego Ministerstwa Kontroli Państwowej nadano Ministerstwu statutUchwała nr 1190 Rady Ministrów z dnia 9 grudnia 1952 r. w sprawie statutu organizacyjnego Ministerstwa Kontroli Państwowej. M. P. 1952 nr 106 poz. 1639.
Minister Kontroli Państwowej koordynował działalność kontroli państwowej w powiązaniu z działalnością kontroli finansowej oraz innych rodzajów kontroli według zasad, które określiła Rada Ministrów.
Zakres działania kontroli państwowej Zakresem działania kontroli państwowej objęte były: