Po raz pierwszy takson ten opisał w 1873 r. Charles Horton Peck, nadając mu nazwę Agaricus miratus. Obecną nazwę nadał mu Pier Andrea Saccardo w 1887 r. Ma jeszcze drugi synonim – Prunulus miratus (Peck) Murrill 1916.
Występowanie i siedlisko Mycena mirata znany jest w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Brak go w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale jego stanowiska podano w latach późniejszych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb saprotroficzny. Rośnie na porośniętych mchem pniach drzew liściastych, na gałązkach i szczątkach drzew liściastych i iglastych, często pod jałowcem pospolitym Juniperus communis.
Przypisy
Kategoria:Grzybówkowate Kategoria:Mykobiota Polski