Mraz Flugzeugbau i Petera Flugzeugbau. Dokumentacja została również przekazana Słowacji, gdzie też rozpoczęto wytwarzanie SG-38. Na potrzeby szkolnictwa lotniczego NSFK i Luftwaffe wyprodukowano ok. 9000 szybowców. Po zakończeniu II wojny światowej produkcja była kontynuowana w Czechosłowacji pod oznaczeniem SK-38 Komar oraz w Wielkiej Brytanii jako EON-7 „Primary”. Produkcja seryjna SG-38 została również podjęta w Hiszpanii. W latach 1949–1951 w zakładach Aeronautica Industrial w Cuatro Vientos wyprodukowano 50 egzemplarzy tego szybowca. Szybowce SG-38 trafiły również do Pakistanu, gdzie szkolili się na nich piloci tworzonego tam lotnictwa tego kraju.
SG-38 w lotnictwie polskim Po zakończeniu II wojny światowej w Polsce wiele egzemplarzy SG-38 zostało odnalezione na poniemieckich lotniskach. Z odnalezionych szybowców oraz elementów zapasowych udało się skompletować 373 latające egzemplarze. Były one wykorzystywane w polskim szkolnictwie lotniczym na terenie całego kraju. Dwa ostatnie, SP-670 i SP-877, zostały skreślone z rejestru statków powietrznych w dniu 28 grudnia 1957 r. Z racji swej konstrukcji były określane przez polskich pilotów mianem „Patyk”.