Od 1937 był członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich. Brał udział w kampanii wrześniowej, po zakończeniu której przedostał się do Rumunii, a następnie do Algieru, gdzie w latach 1940−1945 był dyrektorem polskiej szkoły. Bezpośrednio po wojnie działał w polskim szkolnictwie we Włoszech i Anglii.

W 1947 wrócił do kraju i pracował do 1951 w Ministerstwie Kultury. W 1951 przeniósł się do Łodzi. W 1955 otrzymał nagrodę miasta Łodzi za całokształt twórczości. Po wojnie publikował m.in. w czasopismach „Twórczość” (1957−1969), „Odgłosy” (1958−1969), „Tygodnik Kulturalny” (1962-1968). W 1956 wchodził w skład redakcji pisma „Łódź Literacka”, zaś w latach 1957−1960 – „Orka”. Był też współzałożycielem i redaktorem Wydawnictwa Łódzkiego.

W Ostrzeszowie odbywa się co roku konkurs poetycki im. Stanisława Czernika.

Wybrane utwory Tomy poetyckie Poezje, 1931 O polskim płocie, 1934 Przyjaźń z ziemią, 1934

Powieści Gorycz, 1938 Smolarnia nad Bobrową Strugą, 1948 (powieść z czasów Władysława Hermana). Wichura, 1958 Ręka, 1963

Inne publikacje Humor i satyra ludu polskiego, 1956 Klechdy ludu polskiego, 1957 Polska epika ludowa, 1958 Stare złoto.