karnawał) oraz jako ozdoba czy pamiątka turystyczna.
Istnieje wiele rodzajów dzwonków pasterskich, a ich kształt i rozmiar zależy od zwierzęcia lub okazji, na jaką mają być użyte. Mogą mieć od 1 do 50 cm długości – mniejsze są używane np. dla owiec, psów, koni czy nawet ptaków, a większe dla kóz i krów. Dzwonki mogą mieć wytłoczony znak wytwórcy lub właściciela bądź oba. Instrumenty będące dziełem dawnych mistrzów są szczególnie cenione ze względu na swoją złożoność i estetykę i oznaczone są motywem gałązki.
Wiedza o wyrobie dzwonków przekazywana jest w obrębie rodzin z ojca na syna. Tradycja ta jednak stopniowo zanika ze względu na zmiany społeczno-gospodarze, takie jak wprowadzanie nowych metod wypasu ograniczających liczbę osób zajmujących się pasterstwem czy masowa produkcja dzwonków przy użyciu tańszych technik przemysłowych. W chwili wpisania wyrobu dzwonków pasterskich na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego w grudniu 2015 roku aktywnych było zaledwie 11 zakładów i trzynastu rzemieślników parających się tym zajęciem, z których dziewięciu miało więcej niż 70 lat.