Zdobył także w 1899 memoriał ks. Aleksandra Imertyńskiego, następnie wydrukowany przez Józefa Piłsudskiego w Londynie, co skompromitowało rząd rosyjski. Był wraz z Aleksandrem Sulkiewiczem jednym z współorganizatorów przygotowanej ucieczki Józefa Piłsudskiego z petersburskiego szpitala św. Mikołaja Cudotwórcy 14 maja 1901. Po ukończeniu studiów w 1900 na polecenie CKR PPS wstąpił do rosyjskiej służby celnej. Przez następne 15 lat organizował przez kordon graniczny m.in. w Lipawie na Łotwie przerzut nielegalnej literatury a w latach Rewolucji 1905 także broni na potrzeby Polskiej Partii Socjalistycznej. Podczas I wojny światowej został ewakuowany do Archangielska. Po rewolucji rosyjskiej w latach 1917-1919 był przewodniczącym polskiego komitetu obywatelskiego działającego na rzecz tworzenia polskich formacji wojskowych na Murmaniu. Podczas ewakuacji polskich oddziałów z Archangielskiego był pełnomocnikiem polskiego dowództwa dla ewakuacji rodzin wojskowych.