Od 1930 roku był członkiem Komunistycznej Partii Niemiec, prowadził chóry robotnicze i skomponował muzykę do proletariackiej sztuki Der rote Stern. W 1931 roku odbył kurs marksizmu-leninizmu u Hermanna Dunckera w berlińskiej Marxistische Arbeiterschule. Po dojściu do władzy nazistów w 1933 roku wyemigrował do Wielkiej Brytanii. Nawiązał tam współpracę z Alanem Bushem i dyrygował Labour Choral Union. Był autorem pieśni propagandowych, m.in. Radio Moskau ruft Frau Kramer. Pisał też muzykę do filmów.

W 1948 roku wrócił do Niemiec i osiadł w Berlinie. Od 1948 do 1970 roku wykładał muzykologię na Uniwersytecie Berlińskim. Należał do czołowych postaci życia muzycznego w NRD, będąc odpowiedzialnym za realizację polityki kulturalnej partii komunistycznej. Założył i prowadził czasopismo „Musik und Gesellschaft”. Był współzałożycielem Akademie der Künste i w latach 1965–1969 pełnił funkcję jej przewodniczącego. W 1965 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze. Był także przewodniczącym Verband der Komponisten und Musikwissenschaftler der DDR (1969–1982) i Musikrat der DDR (1965–1971). W 1971 roku został wybrany na członka Komitetu Centralnego SED.