Jedno z dzieci Vicente kontynuowało rodzinne tradycje polityczne, z silnym naciskiem na politykę regionalną. Stało się stopniowo najbardziej znaczącym członkiem rodziny biorącym udział w życiu publicznym. Rodrigo Duterte, bo o niego chodzi, został początkowo zastępcą burmistrza Davao. W 1988 wybrano go burmistrzem tego ośrodka miejskiego. Jako szef władz miejskich spędził tam łącznie 22 lata, w kilku odrębnych okresach. W 2016 został wybrany prezydentem kraju, mandat wykonywał przez pełną sześcioletnią kadencję, do 2022. Spośród dzieci Rodriga troje zaangażowało się w życie polityczne. Wszystkie z nich miały swój udział w rządzeniu rodzinnym Davao. Sara od 2022 pełni funkcje wiceprezydenta oraz ministra edukacji Filipin.
Na silne osadzenie rodziny Duterte w strukturach władzy archipelagu filipińskiego wpływ ma kilka czynników. Dynastie polityczne są integralną częścią systemów rządzących Filipinami od czasów hiszpańskiego panowania kolonialnego. Według niektórych badań od 70 do 80 procent polityków filipińskich na szczeblu tak regionalnym jak i krajowym wywodzi się właśnie z dynastii. Stała obecność Duterte w polityce wynika zatem z silnie zakorzenionych wzorców społecznych. Jako taka jest przynajmniej tolerowana przez większość Filipińczyków oraz aktywnie wspierana przez znaczącą liczebnie mniejszość populacji.