Scorpaenichthys marmoratus – gatunek morskiej ryby promieniopłetwej, skorpenokształtnej, tradycyjnie zaliczanej do głowaczowatych (Cottidae), ale przez część ichtiologów zaliczana do monotypowej rodziny Scorpaenichthyidae lub rodziny . Występuje na zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych (USA) i Kanady, zasiedlając tam skaliste, muliste i piaszczyste tereny, ale również lasy wodorostów. Osiąga maksymalnie 99 cm długości ciała i wagę do 14 kg, a najdłużej żyjący okaz liczył 13 lat. Zwierzę to jest drapieżnikiem, polującym na inne ryby, skorupiaki oraz mięczaki. Złożona ikra jest strzeżona przez samca do czasu wylęgu. S. marmoratus nie znajduje się na liście IUCN.
Taksonomia Gatunek został opisany zgodnie z zasadami binominalnego nazewnictwa gatunków w 1854 przez Williama Orville’a Ayresa jako Hemitripterus marmoratus, aczkolwiek oryginalna pisownia w opisie sporządzonym przez Ayresa brzmiała Hemitripteras. Autor zamieścił opis w czasopiśmie The Pacific. Holotyp nie został wskazany, a jako miejsce typowe podano stan Kalifornia w Stanach Zjednoczonych. Jednakże w tym samym roku opublikował artykuł dotyczący tego samego gatunku, nazywając go Scorpaenichthys marmoratus.