Ukraińscy kolaboranci odegrali jednak marginalną rolę w tłumieniu powstania i towarzyszących mu zbrodniach. Z wyjątkiem dwóch kompanii policyjnych, które stacjonowały w Warszawie w momencie jego wybuchu, większość oddziałów o ukraińskim składzie etnicznym weszła do walk dopiero we wrześniu 1944 roku. Ich dokładny szlak bojowy jest trudny do odtworzenia, a domniemania dotyczące udziału w zbrodniach odnoszą się jedynie do jednej kompanii policyjnej operującej w rejonie al. Szucha.
Ukraińskie jednostki kolaboracyjne walczące w Warszawie latem 1944 roku W składzie garnizonu Warszawy Z ustaleń historyków polskich i niemieckich wynika, że 1 sierpnia 1944 roku w Warszawie stacjonowały dwa oddziały złożone z Ukraińców: kompania policyjna w rejonie al. Szucha, na terenie tzw. dzielnicy policyjnej. Liczyła około 80–150 ludzi. Według Marcina Majewskiego jest prawdopodobne, że była ona częścią 32. batalionu Schutzmannschaft der Sicherheitspolizei (SMdS), który w maju lub czerwcu 1944 roku przerzucono ze Lwowa i Lublina do Warszawy. oddział w sile kompanii w gmachu Akademii Nauk Politycznych przy ul. Wawelskiej 56 na Ochocie. Liczył nie więcej jak 150 ludzi. Marcin Majewski nie wyklucza, że elementy tego oddziału mogły znajdować się także w innych punktach na terenie Warszawy obsadzonych przez SS: w szkole zawodowej przy ul.