W 1886 roku Taxil ogłosił swoje nawrócenie, odbył pielgrzymkę do Rzymu i otrzymał rozgrzeszenie od Leona XIII. Wyparł się swoich wcześniejszych dzieł. W kolejnej książce „ujawnił”, że w masonerii praktykowany jest kult Lucyfera. Na krótko przed dziesiątą rocznicą rzekomego nawrócenia miał prywatną audiencję u papieża. Niemniej brak jakiegokolwiek świadka i jakichkolwiek potwierdzeń rewelacji Taxila wydawał się podejrzany, nawet w kręgach klerykalnych. Taxila wielokrotnie naciskano, by ujawnił źródła swych rewelacji. 19 kwietnia 1897 roku w siedzibie francuskiego Towarzystwa Geograficznego ogłosił, że wszystkie jego wypowiedzi na temat demonicznych praktyk masonerii, a także jego nawrócenie były żartem i oszustwem. Wybuchł skandal, a Leon XIII ekskomunikował TaxilaLeo Taxil, czyli źródła czarnej legendy o masonerii 2013..
W XIX-wiecznej Francji „afera Taxila” była traktowana jako skandal. Podkreślano, że było to sprytne oszustwo, zwracano uwagę na wielką naiwność kręgów katolickich. Ośmieszony został Kościół, a masoneria doświadczyła licznych oszczerstw. Być może cała akcja była zemstą za usunięcie z loży w 1882 roku.