Synagoga Wielka w Lubomlu, także Synagoga w Lubomli () – murowana synagoga w Lubomlu, która została rozebrana w 1947 roku.
Historia W Lubomlu znajdowała się jedna z najstarszych gmin żydowskich na Wołyniu, o której pierwsze wzmianki pochodzą z ostatnich dekad XIV wieku. Pierwsza bożnica powstała tu ok. 1510, lub w 1521 roku, wg Marii i Kazimierza Piechotków murowana synagoga powstała na jej miejscu w drugiej poł. XVII w. lub na początku XVIII w. Budynek mieścił się na rogu współczesnych ulic Włodzimierskiej i Zawalnej. W ciągu wieków przeszedł kilka przebudów, takich jak dostawienie do korpusu dodatkowego, niskiego budynku.
W 1918 roku bożnica znalazła się na znaczku pocztowym jako symbol miasta, którego ponad 90% mieszkańców było pochodzenia żydowskiego. W okresie międzywojennym przeprowadzono jej remont generalny, który m.in. uwzględnił otynkowanie elewacji oraz restaurację i przebudowę dachu. Synagoga przetrwała II wojnę światową, jednak została rozebrana w 1947 roku; uzyskane cegły wykorzystano do rozbudowy lokalnej infrastruktury.