Przebieg zamachu stanu W 1957 roku Jiménez zwołał plebiscyt, który miało potwierdzić legitymacje jego rządów. Według oficjalnie ogłoszonych wyników 85% obywateli popierało jego władzę. Według większości Wenezuelczyków wyniki były sfałszowane. Wojsko zaczęło podejmować kroki w celu odsunięcia Jiméneza. Ugrupowania opozycyjne wobec dyktatora zjednoczyły się pod szyldem Junta Patriótica pod przewodnictwem Fabricio Ojedy i Guillermo García Ponce. Pod koniec 1957 roku ugrupowanie wezwało do masowych strajków przeciwko dyktaturze.
1 stycznia 1958 roku wybuchł bunt żołnierzy sił powietrznych przeciwko rządom Jiméneza. W połowie stycznia 1958 roku rozpoczęły się protesty i zamieszki studenckie przeciwko jego rządom. Protesty poparł Kościół Katolicki, niezależna prasa i duża część wojska. 21 stycznia 1958 na ulicach Caracas miały miejsce walki uliczne. Dwa dni później grupa oficerów zmusiła Jiméneza do rezygnacji i opuszczenia kraju.
Władzę w kraju przejęła tymczasowa junta pod przewodnictwem Wolfganga Larrazábala. Junta obiecała przeprowadzenie otwartych wyborów w ciągu roku.
Wybory odbyły się w grudniu 1958 roku, zwyciężył w nich Rómulo Betancourt, kandydat demokratycznej lewicy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Wenezueli Kategoria:1958 w Ameryce Południowej