Silnik o ciągu 100 N pracujący 6 sekund również ma impuls całkowity 600 Ns.
Dla określenia wydajności danego silnika używa się impulsu właściwego, czyli impulsu na jednostkę masy (lub ciężaru) silnika bądź samej substancji roboczej.
Impuls właściwy (impuls na jednostkę ciężaru substancji roboczej) oraz ciąg silnika wiąże wzór:
gdzie: – ciąg [N], – impuls właściwy względem ciężaru [s], – ciężar substancji roboczej w warunkach ziemskich [N], – czas pracy silnika [s].
Jeżeli jednak policzyć impuls właściwy na jednostkę masy substancji roboczej (czyli zamiast Q wstawić masę w [kg]), to jednostką impulsu będzie [m/s], co odzwierciedla fakt, że impuls właściwy jest proporcjonalny do prędkości substancji roboczej opuszczającej silnik rakietowy. Najwyższy impuls właściwy miałby więc silnik fotonowy.
Prędkość końcowa Wzór Ciołkowskiego
Typy pracy silnika Wyróżnia się dwa typy pracy silników rakietowych.
Marszowy Silnik pracujący marszowo nadaje rakiecie stosunkowo niewielkie przyspieszenie (ze względu na niski ciąg). Działa jednak długo. Ma za zadanie stopniowo nadawać prędkość rakiecie lub nawet utrzymać tylko ją na stałym poziomie.