Był pionierem w zakresie konstrukcji aparatury oraz opracowywania metod luminescencyjnych do badania stanu fizjologicznego roślin. Efektem badań była obroniona i wyróżniona na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej w Szczecinie praca doktorska Luminescencyjne metody badania wpływu herbicydów na organizmy fotosyntetyzujące. Na jej podstawie w 1975 otrzymał stopień naukowy doktora nauk rolniczych i został zatrudniony na stanowisku adiunkta. W latach 1977–1983 był kierownikiem Zakładu Fizyki w Instytucie Mechanizacji Rolnictwa w macierzystej uczelni.
Według jego projektów zostały skonstruowane oryginalne zestawy pomiarowe do rejestracji słabych świeceń biologicznych, zwłaszcza luminescencji chlorofilu do badania pierwotnych reakcji fotosyntezy w warunkach oddziaływania czynników stresowych na rośliny użytkowe. Kierował licznymi projektami naukowymi. Pięć opracowanych pod Jego kierunkiem metod badawczych i urządzenia pomiarowe zostały opatentowane. Był kierownikiem grantu KBN (1994–1996) realizowanego w ścisłej współpracy z pracownikami naukowymi Katedry Genetyki SGGW w Warszawie. Efektem było opracowanie zestawu metod luminescencyjnych do oceny stanów stresowych w roślinach z kultur in vitro.