Reakcją biskupa Łobosa na radykalny artykuł Wysłouchowej Chłopi – bohaterami z pierwszego numeru „Przodownicy” był list pasterski, w którym redaktorka oskarżona została o podburzanie chłopów przeciwko ładowi społecznemu.
Początkowo redakcja, za którą odpowiadały Maria Sikorska i Jadwiga T. Błotnicka, miała swoją siedzibę w Krakowie. Następnie za czasopismo odpowiadała Maria Wysłouchowa, działając we Lwowie. Pierwszy numer właściwej „Zorzy” wyszedł w kwietniu 1900 roku. Był rozprowadzany jako dodatek do „Przyjaciela Ludu” ukazującego się nakładem Wydawnictwa im. Kasyldy Kulikowskiej. Od 1901 roku zawsze w pierwszą niedzielę miesiąca. Poparcie w listach nadesłały: Eliza Orzeszkowa, Maria Konopnicka, Waleria Marrené-Morzkowska, Jadwiga Strokowa, Jadwiga Jahołkowska. Czasopismo zostało źle przyjęte przez endecję, czemu dano wyraz m.in. na łamach krakowskiej „Prawdy”. Biskup Łobos ponownie potępił gazetkę w specjalnym liście pasterskim. Liczne redakcje polskojęzyczne zamówiły egzemplarze „Zorzy” jako dodatki do swoich czasopism: Gazeta Polska w Kurytybie w Brazylii, Dziennik Berliński, „Przyjaciel Ludu” oraz „Rolnik Polski” na Śląsku Cieszyńskim (ks. Franciszek Michejda), „Nowiny Raciborskie”, „Orędownik” w Poznaniu, „Gazeta Olsztyńska”, „Sokolnictwo” w Nowym Sączu.