Większymi budowami były między innymi Oficerska Szkoła Inżynierii i Wyższa Szkoła Wojenna (razem 19 większych budynków między ulicami Nowowiejską i Koszykową), budynki Dyrekcji Państwowych Wytwórni Uzbrojenia i Państwowej Fabryki Sprawdzianów (ul. Duchnicka 3), Transatlantyckiej Centrali Radiotelegraficznej w Babicach, Dyrekcja Wodociągów i Kanalizacji na placu Starynkiewicza w Warszawie, wiadukty mostu średnicowego w Warszawie, remiza tramwajowa Sp. Ak. Elektryczne Koleje Dojazdowe w Grodzisku. Firma zajmowała się również budownictwem mieszkaniowym. Wśród bardziej rozpoznawanych prac był dom dochodowy Bohdanowicza (al. Ujazdowskie 9 obecnie 11) oraz wiele domów Mieszkaniowych Stowarzyszeń Spółdzielczych Oficerów na Żoliborzu w Warszawie. Po okresie wielkiego kryzysu prowadził własną spółkę „Inż. Wacław Polkowski i S-ka, Przedsiębiorstwo Inżynieryjno - Budowlane”, którą zarządzał do 1937 roku.
Praca społeczna Oprócz pracy zawodowej udzielał się społecznie. Od 1924 roku był prezesem Komisji Budowlanej w Komitecie Normalizacyjnym. W roku 1925 został zaangażowany przez Ministerstwo Skarbu jako Komisarz Budowlany do prac nad ustawą o rozbudowie miast.