W projekcie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Warszawy z 2023 zawarto propozycję wpisania budynku na listę dóbr kultury współczesnej w Warszawie.
Architektura Budynek posiada szklaną fasadę, a jedna z elewacji pokryta jest pionowymi drewnianymi żyletkami z cedru kanadyjskiego, które pełnią funkcję łamaczy światła. Było to jedno z pierwszych tego typu rozwiązań w Warszawie. Poprzez wielkie przeszklenia, przesłonięte drewnianymi żyletkami tarasy i atria naturalne światło sięga głęboko do wnętrza.
Inwestor oczekiwał budynku, który będzie otwarty, transparentny, bezhierarchiczny, a także będzie sprzyjał komunikacji, spotkaniom i wymianie myśli. Miał być nie tylko miejscem pracy, ale także miejscem życia. Architekci zaprojektowali w nim zróżnicowane, egalitarne przestrzenie do pracy, wypełnione zielenią miejsca wypoczynku, a także ogólnodostępny parter, gdzie mogłyby się odbywać spotkania z mieszkańcami Warszawy.
Wnętrze budynku wykończone jest naturalnymi materiałami i poprzecinane jest pięcioma atriami wypełnionymi roślinnością. Budynek posiada wnętrza typu open space, bez podziału na gabinety, umożliwiające kształtowanie powierzchni w zależności od bieżących potrzeb. Wyposażony jest w kafeterię, basen, klub fitness i studia radia Tok FM.