Uzyskane pieniądze przekazano na zakup broni dla powstańców styczniowych.
W czasie II wojny światowej część wyposażenia w postaci ofiar wotywnych rozkradziono, a cudowny obraz ewakuowano do Ochudna. W 1944 kościół ucierpiał wskutek działań wojennych, ale wysiłkiem mieszkańców uszkodzenia naprawiono rok później. Świątynię remontowano w latach 1968–1970 i w 2009.
Kościół jest wpisany do rejestru zabytków (nr rej. A-340 z 10 lipca 1956). Jest jednym z 11 obiektów usytuowanych na tzw. pętli ostrołęckiej Szlaku Architektury Drewnianej.
Architektura Kościół jest budowlą konstrukcji zrębowej, pionowo oszalowaną, nakrytą dwuspadowym dachem. Ściany, słupy i podłogi wykonane są z surowego drewna. Trójnawowe wnętrze rozdzielone jest dwoma parami słupów, nawa główna została zbudowana na planie prostokąta (14,10m x 12,90), prezbiterium jest węższe (11,80 × 6,40 m), a od południa jest dobudowana do niego zakrystia.
Uwagę zwracają niskie masywne drzwi wejściowe i wykuty przez kowala łańcuch przymocowany do drzwi prowadzących do zakrystii, a także dzwonnica z XIX wieku, której kalenice (z racji dwuspadowego dachu) zdobi krzyż.