Kassation KV 100/62a Mozarta).
Typowym przykładem tego gatunku jest Kasacja B-dur KV 99/63a Mozarta z roku 1769 na dwa oboje, dwa rogi i smyczkiMeredith, Anthony; Harris, Paul (2007). Malcolm Williamson: a mischievous muse. Omnibus. s. 215. ISBN 978-1-84772-102-0., na którą składają się następujące części: Marcia, Allegro molto, Andante, Menuetto, Andante, Menuetto, Allegro, a charakterystycznym zakończeniem cyklu jest powtórzenie części I (Marcia da capo)Unverricht, Hubert; Eisen, Cliff: „Cassation”. Grove Music Online. Oxford Music Online..
Trudno doszukać się jakiejś istotnej cechy formalnej, która odróżniałaby kasację od innych gatunków zbliżonych do serenady, takich jak divertimentoHugo Riemann, Musiklexikon, wyd. V, Leipzig: Max Hesse, 1900, s. 551., notturno czy Finalmusik (kompozycje Mozarta i innych kompozytorów na letnie uroczystości rozdania dyplomów Uniwersytetu w Salzburgu, przypominające serenadę)James Webster: „Towards a History of Viennese Chamber Music in the Early Classical Period”. Journal of the American Musicological Society. 27 (2), 1974, s. 212–247.. Jest prawdopodobne, że termin cassation odnosił się do funkcji społecznej tych utworów, granych dla rozrywki na świeżym powietrzu, a nie do jakichkolwiek specyficznych cech formalnychEncyclopædia Britannica Online: Cassation..