System charakteryzuje się wysoką mobilnością – trzy Bird Eye 400, naziemne centrum kontroli, dodatkowe wyposażenie montowane na dronach oraz części zapasowe i ładowarki mieszczą się w dwóch plecakach. Dron umożliwia przekazywanie w czasie rzeczywistym obrazu wideo z kamer pracujących w paśmie widzialnym lub podczerwieni. Jak w poprzedniku zachowano możliwość startu z katapulty lub ręki a napęd zapewnia silnik elektryczny. W 2005 r. dron został zaproponowany stronie polskiej w ramach przetargu na dostawę bezzałogowych statków powietrznych dla jednostki Wojsk Specjalnych GROM. W 2007 r. został zaprezentowany publicznie w Polsce podczas XIV Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego w Kielcach.
W toku prac konstruktorów IAI opracowano wersję oznaczoną jako Bird Eye 500. Masa startowa drona wzrosła do 5 kg, ale przełożyło się to na wzrost promienia działania do 10 km. Zachowano mobilność systemu. Zestaw obejmujący trzy aparaty latające z wyposażeniem nadal mieści się w dwóch plecakach i jest obsługiwany przez dwóch operatorów.