W 1970 stanął na czele stanowego oddziału organizacji młodzieżowej INC.
Do Zgromadzenia Ustawodawczego Kerali dostał się po raz pierwszy w 1970, reprezentując swój rodzinny okręg wyborczy. Reelekcję uzyskiwał kolejno w 1977, 1980, 1982, 1987, 1991, 1996, 2001, 2006, 2011, 2016 oraz w 2021. Zasiadał w stanowym parlamencie przez przeszło pół wieku, dłużej niż jakikolwiek inny stanowy deputowany w historii Kerali. Znany był z silnego emocjonalnego związku z mieszkańcami swych rodzinnych okolic. Gdy kariera polityczna zmusiła go do przeprowadzki do Trivandrum, złożył im obietnicę regularnych cotygodniowych wizyt. Słowa dotrzymał, przez przeszło 40 lat pojawiając się w niedzielę w Puthuppally, uczestnicząc w mszy świętej i spotykając się z rodziną i wyborcami. Po raz pierwszy wszedł do rządu stanowego w 1977, jako minister pracy. W późniejszym okresie odpowiadał za inne kluczowe resorty, takie jak ministerstwo spraw wewnętrznych czy też ministerstwo finansów. Dwukrotnie (2004–2006, 2011–2016) stał na czele rządu stanowego. Był również liderem opozycji w keralskim parlamencie (2006–2011), kierował też stanową koalicją partii politycznych pod przewodnictwem Indyjskiego Kongresu Narodowego (UDF). Zmarł po długiej chorobie w Bengaluru. Pochowany został na cmentarzu przy St George Orthodox Church w Puthuppally.