brzeg pozostaje wygięty przez długi czas. Blaszki Rzadko rozmieszczone. U młodych owocników białawe, później stają się słomkowożółte i z wiekiem mają rdzawobrązowe plamy. Trzon Cylindryczny, 4 do 8 (10) cm długości i od 0,7 do 1,5 cm grubości. Jest jasno ochrowy lub w kolorze podobnym do kapelusza, łuszczący się. Końcówka trzonu jest biaława. Miąższ Białawy do blado żółtawobrązowawego miąższ smakuje gorzko i ma niepozorny zapach. Cechy mikroskopowe Prawie kuliste lub elipsoidalne zarodniki z wyraźnie rozwiniętym wierzchołkiem (hilar appendix) mają 5,5–6,5 (–7,0) µm długości i 4,0–5,5 µm szerokości. Znacznie większe zarodniki odmiany macrosporus mierzą średnio 7,6 µm × 6,0 µm. Wartość Q (stosunek długości i szerokości zarodników) wynosi średnio 1,2–1,3. W większości czterozarodnikowe podstawki mierzą 27–44 um × 5,5–8,0 um. Posiadają sprzążkę u podstawy. Krawędzie blaszek są płodne, brak cystydów. Gatunki podobne Typowy dla tej gąski jest jednolity ochrowo-brązowy, drobnoziarnisty do drobno włóknistego łuskowaty kapelusz i prawie bezwonny, gorzkawy miąższ. Zwykle większa gąska dachówkowata (Tricholoma imbricatum), występuje pod sosnami. Jej kapelusz, który również jest brązowy, ma suchą, wrośniętą, promieniście włóknistą lub drobno łuszczącą się powierzchnię. Trzon ma jasną końcówkę, bez pierścienia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gąska modrzewiowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.