Radost również jest rozczarowany cudzoziemszczyzną, co manifestuje poprzez zmianę ubioru: zamiast elementów ubioru francuskiego (surdut, peruka) w ostatniej scenie pojawia się w polskim stroju z karabelą przy boku. Wypowiada również słowa: Co cudze, diabła warte a najlepsze - swoje!
Tematyka Spór fraka z kontuszem tj. dyskusja o uleganiu zagranicznym wpływom wobec wierności staropolskiej tradycji był częstym tematem w polskiej literaturze oświeceniowej (np. Staruszkiewicz Franciszka Bohomolca i Mniejszy koncept jak przysługa Adama Kazimierza Czartoryskiego). Utworem bezpośrednio poprzedzającym Cudzoziemczyznę Aleksandra Fredry była komedioopera Ludwika Adama Dmuszewskiego pt. Szkoda wąsów, w której wpleciono spór fraka z kontuszem w intrygę miłosną. Inscenizacje (wybór)
Teatr Podolsko-Pokucki w Stanisławowie (1937, reż. Franciszek Bay-Rydzewski) Teatr Młodego Widza we Wrocławiu (1952, reż. Wacław Zdanowicz) Teatr Powszechny w Warszawie (1953, reż. Karol Borowski) Teatr Wybrzeże w Gdańsku (1953, reż. Zdzisław Karczewski) Teatr Rozmaitości w Krakowie (1958, reż. Jerzy Merunowicz) Teatr im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie (1967, reż. Stanisław Brejdygant) Teatr Zagłębia w Sosnowcu (1972, reż. Antoni Słociński) Teatr Rozmaitości w Warszawie (1974, reż.