Z relacji Teresy Siedlickiej z okolicznej Zapuście wynika, że najprawdopodobniej to Piotr Parfeniuk był osobą, która we wrześniu 1943 roku ostrzegła ją przed atakiem OUN-UPA. Łączną liczbę uratowanych przez Parfeniuka Polaków szacuje się na kilkadziesiąt osób.
Za udzielanie pomocy Polakom UPA zamordowało rodziców Piotra Parfeniuka oraz jego brata Pawła (także zaangażowanego w pomoc Polakom). Wielokrotnie zastraszane było także stryjostwo Parfeniuka. W takiej sytuacji Parfeniuk zdecydował się uciec z Kisielina. Osiadł ze Stanisławą we wsi Miączyn na Zamojszczyźnie, gdzie mieszkał do końca życia. Po II wojnie światowej był wójtem Miączyna. Podczas akcji „Wisła” polscy mieszkańcy wsi nie pozwolili wywieźć Parfeniuka.
Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Zamościu.
Odznaczenia
Medalem Virtus et Fraternitas (2023, pośmiertnie)
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Medalem Virtus et Fraternitas Kategoria:Pochowani w Zamościu Kategoria:Polscy samorządowcy Kategoria:Ukraińscy rolnicy Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1993