W 1878 roku – poprzez wykupienie przez berlińskich przedsiębiorców, Bernharda Loesera i Carla Wolffa, udziałów w istniejącej już wcześniej w Elblągu małej firmy Jean Kohlweck & Co – przeniosła produkcję do Prus Wschodnich. Od końca lat siedemdziesiątych XIX w. firma zaczęła sukcesywnie się rozwijać. W 1880 roku zatrudniała 305 pracowników, a dziesięć lat później już 1235. W 1885 roku otwarto pierwszą filię fabryki cygar w Braniewie; następne w Malborku (1906) i Starogardzie Gdańskim (1910). Budynki miały charakterystyczne skonstruowane dachy schedowe (pilaste), ażeby światło wpadało do hal produkcyjnych tylko od strony północnej. Na przełomie XIX i XX wieku zakład zatrudniał ponad 3 tys. osób. Produkowano w nim rocznie około stu milionów cygar, dzięki czemu był w tamtym okresie największą fabryką cygar w Europie. Firma eksportowała swoje produkty do wielu krajów Europy, a także do Afryki i Azji, nawet do dalekiej Japonii. Okres największego rozkwitu firmy przypadł na początek XX wieku – kiedy to firma zatrudniała niemalże 4 tysiące pracowników. Słynęła przede wszystkim z produkcji cygar, które były wytwarzane ręcznie i to wyłącznie przez kobiety. Szczyt produkcji przypadł na lata I wojny światowej, głównie w związku z zamówieniami dla wojska.