Wydaje się, iż najważniejszym politycznym osiągnięciem historycznego Gilgamesza było opisane w eposie Gilgamesz i Agga z Kisz zwycięstwo, jakie odniósł on nad Aggą z Kisz, które położyło kres hegemonii tego miasta-państwa w regionie. Echa tego wydarzenia odnajdujemy w Sumeryjskiej liście królów, gdzie Agga wymieniany jest jako ostatni władca tzw. I dynastii z Kisz, a Lista wspomina dalej, iż „Kisz zostało pokonane a królestwo zostało przeniesione do E-anna [nazwa głównej świątyni w Uruk]”. Wydarzenie to musiało rozsławić imię Gilgamesza i po jego śmierci doprowadzić do deifikacji jego osoby, bo już pod koniec okresu wczesnodynastycznego (ok. 2400 p.n.e.) bóg Gilgamesz (lub Bilgamesz według wczesnosumeryjskiej formy jego imienia) był już czczony w różnych miejscach Sumeru.
Gilgameszowi tradycyjnie przypisuje się wzniesienie murów miasta Uruk i rozbudowę tamtejszej świątyni E-anaM. Kovacs, The Epic..., s. 3 (tabliczka I, wiersze 10-11).. Jak dotychczas brak jest na to bezpośrednich dowodów, choć w przypadku murów odkrycia archeologów potwierdzają, iż wzniesione one zostały po raz pierwszy za czasów panowania dynastii tego władcy (w tzw. drugim okresie wczesnodynastycznym, ok. 2700–2500 p.n.e.)K. Szarzyńska, Eposy..., s. 54, przypis 51.. Gilgamesz wspomniany jest też w tzw.