thumb|240px|Hansatsu – banknoty hanów z okresu Edo
– bank centralny Japonii.
Historia Podobnie jak większość nowoczesnych instytucji w Japonii, Bank Japonii powstał w okresie Meiji. Przed restauracją Meiji każdy han (lenno, domena) posiadał własny pieniądz, (jap. hansatsu). Ustawa o nowej walucie wydana w 1871 roku zlikwidowała je i wprowadziła jena, jako nową walutę opartą na systemie dziesiętnym. Dotychczasowe hany zostały przekształcone w prefektury.
Utworzony system bankowy był wzorowany na utworzonym w Stanach Zjednoczonych podczas wojny secesyjnej Narodowym Systemie Banków.
Jako pokrycie emitowanych banknotów wykorzystywano obligacje państwowe, które były emitowane w znacznych ilościach (służyły m.in. do wypłaty rocznych pensji samurajom). W ramach tego systemu do 1867 roku powstały 153 ogólnokrajowe banki z prawem emisji banknotów. Taki typ systemu bankowego oraz wydatki związane z przebudową państwa i tłumieniem buntów (np. bunt klanu Satsuma) doprowadziły do wysokiej inflacji. W 1881 roku minister finansów, książę Masayoshi Matsukata (1835–1924), rozpoczął przebudowę systemu bankowego, organizując bank centralny, wzorowany na belgijskim Banque Nationale de Belgique.